Με το παρακατω αρθρακι,θα ηθελα οσοι απο εσας θελετε ν,α πειτε και την δικη σας αποψη για αυτο το κατα την γνωμη μου σοβαροτατο θεμα....

Ζητούν τα δικαιώματά τους


Επιστολή στην πρόεδρο της Βουλής, Αννα Ψαρούδα-Μπενάκη, απέστειλε ο «Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια» (ΣΥΓΑΠΑ), τον οποίο συγκροτούν διαζευγμένοι πατέρες με αφορμή τις επερχόμενες αλλαγές στο Σύνταγμα. Ζητούν την εναρμόνιση της συνταγματικής νομοθεσίας με τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. Ακόμα ζητούν:


* Συνταγματική κατοχύρωση του πατρικού ρόλου (άρθρο 21).

* Θεσμοθέτηση οικογενειακού δικαστή.

* Λειτουργία οικογενειακών δικαστηρίων με κλειστό ακροατήριο.

* Από κοινού επιμέλεια και γονική μέριμνα διά νόμου.

* Γονική μέριμνα (αυτόματη) και στον φυσικό γονέα, για παιδιά εκτός γάμου.

* Ελεύθερη επικοινωνία σε περίπτωση διαζυγίου.

* Εναλλασσόμενη κατοικία των παιδιών, όπου είναι δυνατό.

* Να έχει ο πατέρας την ίδια με τη μάνα εργασιακή ισότητα (όρια συνταξιοδότησης, οικογενειακά επιδόματα, πολυτεκνική ιδιότητα, άδειες πατρότητας και στον ιδιωτικό τομέα κ.τ.λ.).

* Ανάδειξη του πατέρα-τροφού και δημιουργού μέσω των σχολικών και άλλων εγχειριδίων.

* Δίκαιη διατροφή σύμφωνα με τις ηλικιακές ανάγκες και τις δυνατότητες των γονέων. Να λαμβάνονται υπόψη στις φορολογικές ελαφρύνσεις τα έξοδα ταξιδιού του γονέα, που ταξιδεύει, για επικοινωνία με τα παιδιά του.

* Κοινή δήλωση για τα εισοδήματα των παιδιών.

* Τιμωρία του γονέα που προσβάλλει συκοφαντικά, χωρίς στοιχεία, για να στερήσει την επικοινωνία με τον άλλον γονέα ή για να αποκτήσει μοναδικότητα στην επιμέλεια. Ποινική δίωξη νομικών που προσυπογράφουν ανυπόστατα κατηγορητήρια, αγνοώντας την αξιοπρέπεια των παιδιών και τη δεοντολογία του επαγγέλματός τους.

* Ισχύ των νόμων και για την παρενόχληση-βιασμό του άνδρα, όπως και της ψυχολογικής βίας.

* Να μη θεωρούνται τα παιδιά ιδιοκτησιακό αντικείμενο στην απόλυτη «κατοχή» της μητέρας με τις δογματικές δικαστικές αποφάσεις.

* Κατάλληλη εκπαίδευση των δικαστικών, σε ειδικά γνωστικά αντικείμενα, όπως το οικογενειακό δίκαιο.

* Λειτουργία των υποστηρικτικών κοινωνικών φορέων και εξεύρευση τρόπων εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων όσον αφορά την επικοινωνία (σε περίπτωση που αυτή δεν είναι ελεύθερη).

* Διερεύνηση των ανωτέρω σε επίπεδο συντονισμένης και τεκμηριωμένης μελέτης και εξαγωγή συμπερασμάτων για την εκπαιδευτική και πολιτισμική εξέλιξη των παιδιών διαζευγμένων γονέων.




Μ.ΠΙΝΗ



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/12/2006

Μια χαρά τους βρίσκω.

Ας μην ξεχνάμε πως είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που τα παιδιά χρησιμοποιούνται σαν μέσο πίεσης και αντεκδίκησης σε περίπτωση που η απόφαση ενός χωρισμού ήταν με πρωτοβουλία του άνδρα.


http://www.sos-sygapa.eu/sygapa.html

Δεν είναι φοβερά καταθλιπτικό;

Ενώ είμαστε τα "μέσα" για να βγουν τα παιδιά στον κόσμο, καταλήγουμε να "χρησιμοποιούμε" τα παιδιά μας, για τη δική μας υπόσταση...

Εγωιστικό.......

Αυτό ξαναπές το !!
Ήθελα να ήξερα όμως πόσοι το πιστεύουν αυτό ?
Γιατί γενικώς "παίζει" πολύ ......"Εγώ" , "Το παιδί ΜΟΥ", "Το ΔΙΚΟ ΜΟΥ το παιδί" κλπ και ναι σύμφωνοι, δε μιλάμε για το παιδί του φούρναρη, αλλά αυτή η σχέση ιδιοκτησίας, προσωπικά με βρίσκει αντίθετο...

Ναι ok ... καλά όλα αυτά τα "ανώτερα" .. όμως υπάρχει και η πραγματικότητα που λέει πως γίνεται "πόλεμος" .,,, ασχέτως εάν δεν θα πρέπει να γίνεται , ... τι άσχημο πράγμα που είναι ο "πόλεμος" κλπ κλπ ..
Τώρα εάν κάποιος θέλει να τον χάσει εξ 'ορισμού , με το να μην συμμετέχει σε αυτόν ok ... "καμία κατηγόρια" που λέει και το "Ι ΤΖΙΝΓΚ" ... όμως αυτό που ΜΠΟΡΕΙ να χάνει δεν είναι απλά ένα game εξουσίας ή και μίσους από τον "αντίπαλο" άλλον ... αλλά θεμελιώδη δικαιώματα ΖΩΗΣ και γονεικό ρόλο απέναντι στα παιδιά του .
Αυτό δεν είναι θέμα ιδιοκτησίας , η προβληματικής νοοτροπίας, απέναντι στα παιδιά, αλλά εθελοντική αυτο-ακύρωση σε ένα τρομακτικά σημαντικό κομμάτι της συναισθηματικής υποστάσεώς του και της ίδιας της ζωής του .
Δεν λέω ότι αυτό συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις αλλά σίγουρα συμβαίνει ΚΑΙ αυτό .
Ο συγκεκριμένος σύλλογος , δεν είναι ελληνικό φαινόμενο , έχουν δημιουργηθεί ανάλογοι σύλλογοι και σε άλλες χώρες τις Ε.Ε., προσφάτως δε ... είδα στις ειδήσεις κάτι ανάλογο και στην Ιταλία όπου υπάρχει και εκεί πρόβλημα με την δικαστικό ρατσισμό εις βάρος της πατρότητας.
Η παρανοϊκή αντίληψη που διέπει τα τελευταία 30 χρόνια περίπου τα των γονεικών ρόλων των 2 φύλων και εντός της οικογένειας και ΚΥΡΙΩΣ εκτός .. με την διάλυσή της από το διαζύγιο .. απέναντι στα παιδιά πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει , είτε το θέλουν , είτε όχι ... ακόμα και εάν αυτό στοιχίσει τις ανάλογες "παράπλευρες απώλειες" .
. Η θα αναθεωρηθεί όλο το νομικό πλαίσιο και θα μας απαλλάξει από κάθε είδους ευθύνη και δικαίωμα απέναντι στα παιδιά ΤΟΥΣ (μιλάω για τις βλαμμένες) ... ή θα επιμερίσει ΙΣΟΜΕΡΩΣ τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις και στην δικαστική εφαρμογή του Νόμου και οι δικαστές (κατά τεκμήριο "δικαστίνες') που η σχέση τους με το Δίκαιο είναι τόση όση η σχέση τους με την πυρηνική φυσική θα πηγαίνουν απλά σπίτι τους να πλέκουν πουλόβερ , ως ακατάλληλες .
Το σημερινό χάλι (όχι μόνο στην ελλάδα) , δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον .
. Δεν μπορεί ο πατρικός ρόλος , σαν φυσική και νομική υπόσταση στην ζωή των παιδιών να αντιμετωπίζεται ως υποχρεώσεις με τα δεδομένα του 50 , αλλά με δικαιώματα του 2000 , δηλαδή σχεδόν μηδενικά .
Δεν είμαστε απλώς οι μαλάκες που πληρώνουμε τα φράγκα .. είναι η πρόταση κλειδί ... για να το πούμε και πιο "λαϊκά" .

Όταν ο ίδιος ο νόμος σε θεωρεί υπεύθυνο για οτιδήποτε πάθει ή κάνει το παιδί έως την ενηλικίωση, σου έχει δηλαδή χρεωμένο με 108 το παιδί έως τα 18, σου δημιουργεί ακόμα κι αν δεν έχεις αυτή την προδιάθεση, ένα αίσθημα ιδιοκτησίας. Δεν διαφωνώ με το πνεύμα του νόμου, απλά λέω οτι μάλλον είναι φυσιολογικό να συμβαίνει αυτό, άσχετα αν είναι σωστό ή όχι.

Άλλο λέω ρε συ Gusz...
Πρωτίστως, να μας ενδιαφέρει το "καλό" των παιδιών, το δικό τους καλό, γιατί η ζωή είναι δική τους και όχι να τα χρησιμοποιούμε για τις δικές μας ανάγκες.

Δυστυχώς υπάρχει ένα προβληματάκι έως προβληματάρα εδώ.....

Όχι βέβαια σε αυτό που λες μέτοικε... αλλά στο ΠΩΣ το μεταφράζει ο καθένας.....

Είναι γεγονός ότι ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως οι γονείς, υποστηρίζουν μετά μανίας πως Ό,ΤΙ κάνουν το κάνουν για το καλό των παιδιών τους....

Είναι γεγονός όμως ότι πάρα πολλοί από αυτούς (δεν το διαχωρίζω σε πατεράδες ή μανάδες) ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι κάνουν το σωστό....

Το "νομίζουν" έρχεται σαν αποτέλεσμα ενός παραμορφωτικού φακού μέσα από τον οποίο "βλέπουν" τα πράγματα...

Και ο παραμορφωτικός φακός οφείλεται σε χίλιες δυο αιτίες....

Στην περίπτωση δε των διαζευγμένων γονιών.... η κύρια αιτία είναι ο εγωισμός, η πίκρα, η αίσθηση της απόρριψης, η ανωριμότητα, η ανάγκη εκδίκησης ενίοτε.... και δευτερευόντως οι οικονομικοί λόγοι.

Οι οικονομικοί λόγοι θα έλεγα είναι το μέσον εκδίκησης, που για να επιτευχθεί προηγείται η χρησιμοποίηση των παιδιών ως όπλο...

Για να φτάσει κάποιος στο χωρισμό.... σημαίνει ότι κάτι δεν πήγε καλά.... εκατέρωθεν ΠΑΝΤΑ.

Όταν λοιπόν αυτό το ΚΑΤΙ... το οποιοδήποτε ΚΑΤΙ ήταν ικανό να φτάσει ένα ζευγάρι στο χωρισμό.... δεν παύει να υπάρχει και στη συνέχεια....

Γιατί κάποιος/α που δε μπόρεσε να συνεννοηθεί μαζί σου ΠΡΙΝ θα μπορέσει άραγε να σε καταλάβει ΜΕΤΑ ?????????????

Κλασσικό παράδειγμα η απορία ... "μα γιατί ΔΕΝ καταλαβαίνει ????"

λογική και ουσιαστική απάντηση..... "γιατί ΑΝ ήταν σε θέση να καταλάβει (αλλά και να καταλάβεις) δε θα είχατε φτάσει στο χωρισμό !!"

Όταν λοιπόν ο χωρισμός έχει γίνει πλέον γεγονός..... ο/η εγωιστής σύντροφος.... δεν έχει κανένα λόγο ξαφνικά να..."καταλάβει" τον/την πρώην σύντροφο....

Αυτό που οφείλει να καταλάβει όμως.... είναι ότι πέραν των δικών του εγωιστικών ή άλλων λόγων.... τα παιδιά είναι τα μόνα που ΔΕΝ οφείλουν να πληρώσουν τον εγωισμό, τις πικρίες, την ανωριμότητα και τη μαλακία που σέρνουν οι γονείς τους(ο καθένας για τους δικούς του λόγους)....

Γι αυτό όμως χρειάζεται μεγάλη υπέρβαση .... που δε μπορούν δυστυχώς να την κάνουν ΟΛΟΙ (ίσως και οι περισσότεροι)

Ακόμα κι εγώ που την "εποχή εκείνη" θεωρώ ότι έκανα την υπέρβαση (σε σχέση με την προσωρινή αντίθετη παρόρμηση)απορώ με τον εαυτό μου πώς κατάφερα να την κάνω....

Σκέφτομαι πως ήταν το πλέον αντιφατικό για την ψυχολογία μου, από τη μια να θέλω να του σπάσω το κεφάλι ... και από την άλλη να λέω τα καλύτερα στα παιδιά μου για το μπαμπά τους, προσπαθώντας να δικαιολογήσω ΟΛΑ τα αδικαιολόγητα....

Σκέφτομαι πως ήταν το πλέον καταπιεστικό... από τη μια να θέλω να τους εκφράσω την αγάπη ΜΟΥ προς αυτά.... κι από την άλλη να μην τολμώ να χρησιμοποιήσω το πρώτο ενικό πρόσωπο στο ρήμα "αγαπάω", αλλά ΠΑΝΤΑ να λέω "σας αγαπάμε πολύ εγώ και ο μπαμπάς" γιατί δεν ήθελα το πρώτο ενικό πρόσωπο να το εκλάβουν και να το μεταφράσουν έμμεσα σαν "ΕΓΩ σας αγαπάω αλλά ο μπαμπάς ΟΧΙ"....

Σκέφτομαι πολλά που κατάφερα να κάνω (σε σχέση με αυτά που η αρνητική μου ψυχολογία μου υπαγόρευε εκείνη την εποχή) ώστε να διατηρήσουν τη σχέση τους με το μπαμπά τους στο καλύτερο δυνατό επίπεδο.... ίσως και καλύτερο από πριν το χωρισμό.

Σκέφτομαι ότι σε μια δύσκολη περίοδο μπόρεσα να διαχωρίσω (στο μυαλό μου) ότι ο μπαμπάς τους χώρισε από μένα...όχι από τα παιδιά του...

Σκέφτομαι ότι μπόρεσα να "αναγνωρίσω" την πραγματική αγάπη του προς τα παιδιά, ανεξάρτητα από το τι συνέβαινε ανάμεσα σε εμάς...


Τελικά.... δεν απορώ πώς το έκανα.... είμαι ευτυχής που το έκανα...


Παραθύρι ( μήπως αυτό πήγαινε στα "εσώψυχα"? )

ΜΠΡΑΒΟ ΒΡΕ ΠΑΡΑΘΥΡΙΟΝ...ΑΡΧΙΖΩ ΚΑΙ ΣΕ ΕΚΤΙΜΩ...ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΘΑ ΤΟ ΕΚΤΙΜΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΟΝ ΑΥΤΟ...ΟΣΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙς ΚΑΝΕΙ ,Η ΘΑ ΚΑΝΕΙς....ΣΤ ΛΕΩ ΕΚ ΠΕΙΡΑς...ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣΕ...ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ...ΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ.....ΑΠΟ ΟΤΙ Ο ΙΔΙΟς ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣΑΝ...ΤΟ ΕΚΤΙΜΩ ΠΟΛΥ ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΟΥ..ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΧΝΩ ΠΟΤΕ ΠΑΡΟΛΑ ΤΑΛ ΛΑΘΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ""ΟΥΔΕΙΣ ΑΛΑΝΘΑΣΤΟς ΚΑΛΟ ΜΟΥ""

ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΑΒΟ

Αν δεν κανω λαθος το ερωτημα ηταν αν πρεπει οι διαζευγμενοι γονεις να εχουν ισα δικαιωματα εναντι των παιδιων και εναντι του κρατους.

Στις μερες μας η μανα παιρνει 'αβλεπι' τα δικαιωματα αυτα, ανεξαρτητα απο την οικονομικη, διανοητικη, κοινωνικη και ψυχοσωματικη κατασταση στην οποια βρισκεται.

Ο πατερας πρεπει να παλεψει να αποδειξει οτι εχει κι αυτος το δικαιουτε παρομοια μεταχειρηση απο το κρατος.

Ακομα κι αν η μανα η μπεκρου, χασισοβεια, εκδιδομενη εχει παντα το πλεονεκτημα. Ο αλλος αμα χρψσταει τα τσιγαρα στο περιπτερο, εχει φακελλο!

Τι να λεμε τωρα!

Ακόμη και μεταξύ μας να κάνουμε μία έρευνα θα δούμε ποια περιστατικά υπερτερούν...

Πόσοι είναι αυτοί οι πατεράδες..που κόπτονται για τα δικαιώματά τους όταν οι περισσότεροι ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους ξεχνώντας μαζί με τα παλιά τους ζωή και σύζυγο ακόμη και τα παιδιά τους; Γνωρίζω αρκετούς τέτοιους..

Μάνα μέχρις στιγμής δεν έχει τύχει να γνωρίσω ούτε να ακούσω τέτοια περίπτωση.

Ελα βρε αραχνουλα που δεν εχεις ακουσει μανουλες,που για να κανουν την ζωη τους,την κοπανανε με τον γκομενο,η χωρις για αλλη γη και αλλα μερη...αυτο συμβαινει διοτι υπαρχουν ανθρωποι πορομενοι,που δεν βαζουν τιποτα αλλο πανω απο την καλοπεραση τους ακομα και τα παιδια..δν ειναι θεμα ανδρων η γυναικων....αλλα ο νομος στην ελλαδα ειναι ξεκαθαρα υπερ των γυναικων,ακομα και αν ειναι μανα με καψες!!!

συμφωνώ newborn ότι η εγκατάλειψη δεν είναι προνόμιο του "πατέρα"

υπάχουν και "μάνες" που εγκαταλείπουν και μόνο στο όνομα είναι "μάνες".......

και δεν μιλώ μόνο για την εγκατάλειψη που ανοίγεις την πόρτα και φεύγεις.. έτσι τουλάχιστον αναλαμβάνεις την ευθύνη της πράξης σου
υπάρχει και άλλου είδους εγκατάλειψη, που γεννά ένα παιδί, το ταίζει, το ντύνει, αλλά το μόνο που την ενδιαφέρει είναι ο εαυτούλης της.....

Tι σχέση έχει η μαλακισμένη ή απαράδεκτη συμπεριφορά διαφόρων , με την ανισότιμη και ρατσιστική ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ συμπεριφορά εις βάρος μας δεν το καταλαβαίνω .
Ο νόμος δηλαδή λέει ... πως επειδή κάποιοι πατέρες αδιαφορούν για τα παιδιά τους μετά το διαζύγιο , άρα όλοι οι πατέρες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μαλάκες από την έδρα με ελάχιστα δικαιώματα και μόνο υποχρεώσεις σε χρήμα ... σε σχέση με την μητέρα τους που για κάποιον "μαγικό" λόγο εξασφαλίζει όλες τις ευνοικές δικαστικές αποφάσεις για την πάρτη της ?
Ειλικρινά δεν το "πιάνω" το σχόλιό σου .